Z Adamami i Darkiem. Kurcze, ale ciepły październik. Jechałem w krótkich spodenkach i koszulce.

Z Adamem, pełen luz. Dopisuję łącznie z ok. 30 km z wczoraj, bo nie skasowałem licznika.

Orzesze, Suszec, Pszczyna, Miedźna. Tempo wręcz usypiająco wolne, ale ja miałem trochę zrywów, bo kręciłem filmiki i strzelałem fotki na naszą stronę, musiałem więc wiele razy objeżdżać grupę. Z ciekawostek to na ostatnim ujęciu nagrał się mały wypadek, bo jeden przyhamował i ten jadący za nim (na nowiutkim rowerze) na niego wpadł. Kłaniają się zasady jazdy w grupie, a mi tym spieprzyli dobre ujęcie.

Z Adamami i Ryśkiem, pełna rekreacja:)

W teren dla relaksu — dla odmiany. Głównie las za Świerczyńcem.

Wpis za jazdę sprzed kilku dni, nie pamiętam dokąd :)

Kozy małe.

Umówiliśmy się w Jedlinie. Później razem do Oświęcimia przez Harmęże, dalej Chełmek, Lędziny, Bieruń Stary, Świerczyniec, skąd każdy pojechał w swoją stronę. Trochę za mocno było, ale ciężko się upilnować, by nie podkręcać tempa. Dystans też w sumie większy, niż planowałem, ale tak fajnie się jechało...

Krótko, bo pizgało okrutnie, a wziąłem krótkie spodenki.

Ach...Rajcza Tour. Pożegnanie sezonu, ostatni start i ostatni raz w górach w tym roku.


Pobudka 5:15, szybkie śniadanie, kawka i jadę spotkać się z Adamami. Wyjeżdżamy z Tychów razem, w Rajczy jesteśmy przed 8, jeszcze jest pusto. Po drodze padało i to dość mocno, jest mokro. Odbieramy numery, ale oba Adamy uznają, że nie będą startować, mimo że pogoda się poprawia, miejscami widać niebo... ja w każdym razie jadę! W międzyczasie przyjechał Grzegorz, ale on nie przemówił im do rozsądku. Trudno.


Szczerze to nie czułem, że jechałem w wyścigu. Moim celem był sam start i spokojne przejechanie trasy. Nie miałem ochoty na ściganie, zresztą w ogóle nie przygotowywałem się do „Rajczy”, pojechałem „z marszu”, po prostu — żeby zakończyć sezon jakąś imprezą kolarską. Mimo to sam się zdziwiłem, jak szybko zaczął się 2. podjazd pod przełęcz Glinka (Ujsolską), te ok. 90 km minęło nawet nie wiem kiedy. Tylko podjazd pod metę dłużył się, ale jako że podjazdy to moja specjalność, udaje mi się wyprzedzić całkiem sporo zawodników, mimo że jadę dość spokojnie. Przed metą jeszcze tylko staję na pedałach, żeby wyglądać bardziej profesjonalnie na zdjęciu i voila!


Podjazd pod przełęcz Glinka © Barbara Dominiak


Ostatecznie miejsce 90./164 i 32. w kategorii, nawet nieźle jak na raczej luzacką jazdę. Podany tu czas obejmuje zjazd z przełęczy do centrum Rajczy, więc średnia trochę zawyżona. Podsumowując — opłaciło się startować, dobre zakończenie sezonu. Teraz... już tylko roztrenowanie, a od listopada treningi pod nowy sezon!