Przez Cielmice i Świerczyniec, z powrotem tak samo tylko w odwrotnej kolejności plus park paprocański – wyludniony o tej porze roku.

Było troszkę ponad +5 stopni, chociaż wiał wiatr i dodatkowo chłodził. W Cielmicach i Bieruniu charakterystyczny smród palonej gumy - znak, że ludzie w domach zaczęli grzać.

Zrobiłem sobie przerwę w pracy, by się przewietrzyć. A przewietrzyłem się nieźle, wiatr pizgał wręcz epicko. Przy okazji - będę musiał za jakiś czas wrócić do platform, bo w moich butach do SPD poniżej 0-5 stopni mam odmrożenia palców.

Acha, jechałem dziś najlepszą ścieżkę rowerową, jaką kiedykolwiek widziałem. Wykonano ją „od zera” w ciągu ulicy Serdecznej, którą kilka miesięcy temu częściowo wyremontowano. Ma chyba ze 3 metry szerokości i jest wykonana z... mastyksu! Matko Boska, jak tam można zapierdalać. Jedyna wada to to, że jest krótka i kończy się już przy Manulli. Ale sądzę, że ją przedłużą.

Przy okazji nasuwa się taka refleksja: jeśli na zadupiu o niewielkim natężeniu ruchu (choć pewnie to zmienia się gdy kończą się zmiany w zakładach) można zrobić autostradę rowerową z doskonałą nawierzchnią (mastyks stawia mniejsze opory toczenia niż gładki asfalt), czemu takich ścieżek (choć tych głównych) nie zrobiono w centrum? Ale nie będę marudził, ważne, że coś się zmienia na dobre.

Do pracy i z powrotem. Centurionem, bo akurat miał założone błotniki, a było trochę mokro.

Ponieważ ostatnio sporo jeżdżę po mieście, czasem spotykam się z różnymi niewytłumaczalnie głupimi zachowaniami kierowców samochodów - szczególnie w intensywnym ruchu. Np. dziś: wjeżdżam sobie na rondo (przez które przejeżdżam prosto), na którym zaczyna tworzyć się korek. Mimo, że mam pierwszeństwo, z prawej wjeżdża na rondo babka w Citroenie tylko po to, by zatrzymać się za raz po wjechaniu na nie - bo przed nią stały już auta. Tylko jej pomachałem i przejechałem między jej Citroenem, a autem stojącym przed nim. Ale gdybym jechał samochodem, już bym nie mógł zjechać ze skrzyżowania. Pytanie: co chciała tym zyskać?

Dobrze, że się uodporniłem na taką bezmyślność i przestałem reagować...

Do pracy. Duże korki, dobrze że wziąłem rower. Deszczowo i zimno.

Praca.

O 17 było jeszcze 25 stopni. Z niemieckiego wracałem po 20 i krótkie spodenki
okazały się doskonałym wyborem. Pogoda chyba „odrabia” teraz paskudne lato.

Pięknie szeleszczą suche liście pod kołami :)

Dziś posłuchamy sobie starego, dobrego Judas Priest.

Nadal ciepło, krótki rękawek i krótkie spodenki. W lasach pełno rowerzystów, szczególnie rodzin. Wszyscy korzystają z przepięknej pogody.

Popiskujący łańcuch domaga się smarowania.

Po lasach. Gdy siadłem na Centuriona po ok. 3 tygodniach ciężko było mi najpierw przystosować się do wysoko ustawionego siodełka i nisko umieszczonej kierownicy. I tyłek mnie trochę boli.

Pomimo tego, że rozpoczął się październik, jechałem dziś w krótkim stroju, było 25 stopni. Przepiękna, typowa polska pogodna jesień. Fotek niestety nie będzie, aparat mi się popsuł.

Praca. Po tak długiej przerwie nawet kilka km po mieście powoduje, że czuję ból w nogach:)

Po mieście - trzeba przyzwyczajać się po polskich warunków drogowych:). Ciężko się pedałuje po prawie 3-tygodniowej przerwie.

Rano zimno, po południu bardzo ciepło. Typowa polska jesień.